Meble
Ciemne rodzaje drewna stwarzają ciężki, odświętny, ale też nieco posępny nastrój, a ciemny ton podtrzymywany jest w surowo wzorzystych obiciach mebli i tapetach. Czarne lub czerwone błyszczące meble kuchenne o dużych płaszczyznach, a w jeszcze większym stopniu lakierowane na biało meble salonowe, zdobione są skromnymi, ale starannie wykonanymi okuciami z brązu, rzadziej snycerką, przez co stwarzają jeszcze bardziej uroczyste i odświętne wrażenie. Głównymi ozdobami są nałożone płaskie apliki z brązu na dużych gładkich płaszczyznach, które w żadnym innym okresie nie były tak delikatnie modelowane i cyzelowane, jak w empirze. Intarsja traci na znaczeniu, co najwyżej wewnątrz poszczególnych meble dla dzieci pozostawia się skromne miejsce tej najszlachetniejszej sztuce stolarskiej. Była to technika zbyt poważna i wyrafinowana na owe czasy, w których żołnierze i parweniu-sze zwracali większą uwagę na fałszywy blask. Wyraźna odmiana markieterii obudziła się ponownie do życia nieco później, zestawiano ją z marmuru, sewrskiej porcelany, płytek wedgewoodowskich, malachitu, itp. Elementy snycerki — jeśli wyjątkowo występują w krzesłach (lwie głowy, sfinksy, pochodnie, itd.) — są złocone . W detalach i elementach dekoracyjnych znajdują wyraz emblematy wojenne. Jako ornamenty ceni się znów trofea, głównie znak triumfalny Napoleona, stos broni, pochodnię, gałązkę wawrzynu, wieniec, piramidę, monogram łóżka, itd. Obok dominujących ornamentów greckich i rzymskich, coraz większe znaczenie zyskują egipskie egzotyczne ozdoby, odpowiadające teatralnym pozom nuworyszów.